تصمیم درست،اجرای سریع،محصول ماندگار...

پیچیده‌ترین مسئله‌ها همیشه به پیچیده‌ترین راه‌حل‌ها نیاز ندارن.

گاهی یک راه‌حل ساده و هوشمندانه همه‌چیز رو حل می‌کنه؛ فقط باید مسئله رو درست دیده باشی. خیلی وقت‌ها چیزی که جلوی ماست، خودِ مشکل نیست؛ برداشت ما از مشکله.

برای من، قبل از اینکه بپرسم «چطور حلش کنیم؟»، باید بفهمیم «واقعاً داریم چه چیزی رو حل می‌کنیم؟»

وقتی می‌خوای برج خلیفه بسازی، نمی‌تونی پایه‌هاش رو سرسری بگیری و امیدوار باشی بعداً درست می‌شه.

من پروژه رو هم همین‌طور می‌بینم. اولین کاری که در یک پروژه جدی انجام می‌دم، ساختن foundation و اسکلت درستشه؛ معماری، ساختار و تصمیم‌هایی که قرار نیست فقط برای امروز جواب بدن.

محصول باید طوری ساخته بشه که وقتی بزرگ‌تر شد، رشدش تبدیل به کابوس نشه.

چون دوام محصول، خیلی قبل‌تر از اولین روز بحران تعیین می‌شه.

برای من، «کار می‌کنه» پایان ماجرا نیست.

محصول باید سریع و روان باشه، مسیرهاش برای کاربر قابل فهم باشن، بعد از هر تعامل بازخورد مناسبی بده، در زمان انتظار کاربر رو بلاتکلیف نذاره و در تمام نقاط تجربه، رفتاری consistent داشته باشه.

کاربر شاید نتونه توضیح بده چرا یک محصول حس حرفه‌ای بودن می‌ده؛ ولی تفاوتش رو حس می‌کنه.

کیفیت فقط چیزی نیست که محصول انجام می‌ده؛ چیزیه که کاربر هنگام استفاده ازش احساس می‌کنه.

نه یک feature اضافه، نه یک animation بی‌دلیل، نه یک component اضافی و حتی نه یک خط کد که نمی‌دونیم چرا اونجاست.

هر چیزی که وارد محصول می‌شه باید دلیلی برای بودنش داشته باشه؛ و هر چیزی که می‌تونه مشکل ایجاد کنه، ترجیحاً قبل از اینکه کاربر پیداش کنه، من پیداش کرده باشم.

سادگی برای من یعنی حذف چیزهای غیرضروری، نه کم‌فکر کردن.

اگر چیزی ارزش ایجاد نمی‌کنه، چرا باید وجود داشته باشه؟